William Shakespeare - Macbeth Kitap Analizi: Bilinçli bir şekilde kötülüğü seçmek…

William Shakespeare,macbeth,tragedya,

William Shakespeare - Macbeth Kitap Analizi: Bilinçli bir şekilde kötülüğü seçmek…
16 Temmuz 2017 Pazar 00:30

“Bilinçli bir şekilde kötülüğü seçmek…”

                William Shakespeare’ın, dört büyük tragedyasından biri olan “Macbeth” 1605 ve 1606 yılları arasında yazıldı. Yazarın en kısa tragedyası olan oyun, klasik tragedya anlayışına da en uygun olanıdır. Psikolojik derinliği ve iktidar temasını da evrensel bir açıyla ele alması ilginçtir.

            İktidar hırsıyla yanıp tutuşan Macbeth, bu uğurda bilinçli kötülükler yapmaya başlar ve bizde bu kötülüklerin bireysel ve toplumsal sonuçlarına şahit oluruz. Diğerlerinden tek farkı Macbeth’in kötülükleri yaparken zevk almamasıdır. İlk cinayetini işlediğinde acı çeker ve kendi benliğinde iç çatışmalar başlar. Onu bu denli motive eden aslında karısı Lady Macbeth’dir. Lady Macbeth, kocasının işlediği her cinayetin sonunda onu destekler, iktidara giden yolda bunların gerekli olduğunu savunur. Macbeth bu uğurda sayısız cinayetler işler.

            Kitapta geçen karakterlerin özellikleri birçok kuramcının düşüncelerini yansıtır. Macbeth’in saldırganlık ve iktidar uğruna yaptıkları bizlere Freud’u, kendi tutku ve arzularının değil de düşkünlüklerinin yani zaaflarının peşinden gitmeleri Erich Fromm’u hatırlatır. Bunların yanında eser toplumsal değerlendirmeler açısından ise bizlere psikolojinin sosyal boyutunu gösterir. “Peki, iyilerin kazanmasıyla oyun sosyal ve politik açıdan gerçek bir mutlu sona ulaşır mı acaba?”

Ülkünur Yılmaz-İstanbul Medipol Üniversitesi


İlgili Galeriler
Yorum Ekle
İsim
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.